Kołowrotek baitcastingowy a tradycyjny - dlaczego warto wybrać multiplikator niskoprofilowy

Kołowrotek baitcastingowy montowany jest na górze specjalnej wędki castingowej wyposażonej w odpowiedni uchwyt kołowrotka i charakterystyczny pazur pod palec. Niskoprofilowa obudowa pozwala objąć multiplikator dłonią, dzięki czemu wędkarz może jednocześnie kontrolować wędzisko, korbkę i szpulę. Ma to szczególne znaczenie podczas aktywnego prowadzenia jerkbaitów, twitchingu oraz częstego wykonywania krótkich i precyzyjnych rzutów.

W przeciwieństwie do klasycznego kołowrotka o stałej szpuli, podczas rzutu szpula multiplikatora obraca się wraz z oddawaną linką. W czasie zwijania linka trafia bezpośrednio na szpulę poprzez wodzik. Nie jest więc nawijana przez obracający się wokół nieruchomej szpuli rotor, co ogranicza tendencję do skręcania linki wynikającą z samej konstrukcji mechanizmu. Nie oznacza to jednak, że casting całkowicie eliminuje skręcanie linki, ponieważ może ono powstawać również w wyniku pracy niektórych przynęt lub zestawów.

Do najważniejszych zalet multiplikatora należą bezpośredni kontakt z mechanizmem, możliwość kontrolowania szpuli kciukiem oraz duża precyzja podawania przynęty. Podczas rzutu można przyhamować szpulę tuż przed kontaktem wabika z wodą, co pomaga ograniczyć luz na lince i dokładniej umieścić przynętę przy trzcinach, powalonych drzewach czy innych potencjalnych stanowiskach ryb.

Multiplikator niskoprofilowy jest także bardzo wygodny podczas wielokrotnego wykonywania rzutów. W zależności od przeznaczenia może być niezwykle lekki i kompaktowy albo wyposażony w mocną przekładnię, większą szpulę i solidne podzespoły przygotowane do pracy z dużymi przynętami.

BFS Bait Finesse System oraz ciężki casting - jak dobrać sprzęt do wagi przynęt?

BFS Bait Finesse System to finezyjna odmiana castingu opracowana z myślą o niewielkich i lekkich przynętach. Kluczowym elementem takiego multiplikatora jest bardzo lekka szpula o małej bezwładności. Niewielka masa pozwala łatwiej wprawić ją w ruch, dzięki czemu lekka przynęta może skutecznie wyciągać linkę podczas rzutu. W systemach BFS stosowane są również precyzyjne hamulce rzutowe pozwalające kontrolować szybko obracającą się szpulę.

Pojemność i rozmiar szpuli są w takim zestawie celowo ograniczone. Przy finezyjnym łowieniu nie jest potrzebny ogromny zapas grubej linki, natomiast jej nadmiar zwiększałby masę obracającego się układu. BFS dobrze sprawdza się więc w lekkim castingu, między innymi podczas łowienia okoni, pstrągów czy kleni niewielkimi woblerami i gumami.

Na drugim końcu znajduje się ciężki casting z wykorzystaniem przynęt typu jerkbait, big bait i swimbait. Duże wabiki generują podczas rzutu i prowadzenia znacznie większe obciążenia, dlatego multiplikator powinien posiadać odpowiednio mocną przekładnię, sztywny korpus, solidną oś oraz wystarczającą pojemność szpuli na grubszą plecionkę.

Większa szpula pozwala pomieścić odpowiedni zapas mocnej linki i może zapewniać duży nawój na obrót korbki. Jednocześnie sama pojemność nie świadczy jeszcze o wytrzymałości multiplikatora. Podczas regularnego łowienia dużych szczupaków ciężkimi przynętami szczególnego znaczenia nabiera konstrukcja całego mechanizmu i jego przystosowanie do określonego zakresu obciążeń.

Kluczowe parametry techniczne - przełożenie multiplikatora i nawój linki na obrót korbki

Przełożenie multiplikatora określa, ile obrotów wykonuje szpula podczas jednego pełnego obrotu korbki. Przykładowo wartość 7.1:1 oznacza około 7.1 obrotu szpuli na jeden obrót korbki. Im wyższe przełożenie, tym szybciej mechanizm może wybierać linkę, ale przy porównywaniu modeli warto sprawdzić również rzeczywisty nawój linki na obrót korbki. Na nawój wpływa nie tylko przełożenie, ale również średnica szpuli oraz ilość znajdującej się na niej linki. Dwa multiplikatory o takim samym przełożeniu mogą więc zwijać inną liczbę centymetrów linki podczas jednego obrotu korbki.

Niższe i umiarkowane przełożenie może być wygodne podczas prowadzenia dużych przynęt stawiających znaczny opór w wodzie. Pozwala spokojnie kontrolować tempo prezentacji i może zmniejszać wysiłek potrzebny do obracania korbką pod obciążeniem. Wyższe przełożenie przydaje się natomiast w technikach wymagających szybkiego wybierania luzu, dynamicznego prowadzenia lub sprawnego przygotowania zestawu do kolejnego rzutu. Nie istnieje jednak jedno idealne przełożenie dla wszystkich przynęt, dlatego należy uwzględnić również ich wielkość, opór i preferowane tempo prowadzenia.

Precyzyjna kontrola rzutu - jak ustawić hamulec rzutowy i uniknąć splątań?

Jedną z największych różnic pomiędzy klasycznym spinningiem a castingiem jest konieczność kontrolowania prędkości obracającej się szpuli. Jeżeli szpula zacznie oddawać linkę szybciej, niż lecąca przynęta jest w stanie ją wyciągać, powstaje luz prowadzący do splątania nazywanego potocznie "brodą". 

Hamulec rzutowy ogranicza nadmierne rozpędzanie szpuli. W zależności od konstrukcji multiplikatora stosowane są między innymi systemy magnetyczne i odśrodkowe. Hamulec magnetyczny wykorzystuje pole magnetyczne do kontrolowania obrotów szpuli i zazwyczaj pozwala łatwo zmieniać ustawienie za pomocą zewnętrznego pokrętła. System odśrodkowy wykorzystuje elementy działające wraz ze wzrostem prędkości obrotowej szpuli. Niektóre multiplikatory łączą różne rozwiązania w jednym mechanizmie.

Oprócz głównego systemu hamowania multiplikator może posiadać regulację napięcia lub docisku szpuli. Jej zadaniem jest między innymi ograniczenie nadmiernego luzu osiowego. Dokładny sposób regulacji zależy od konstrukcji danego modelu, dlatego punktem wyjścia powinna być instrukcja producenta.